អក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភ្លៅរទេះ, ដងកាំបិត, ស្រម៉ពិភេក (ដូច វិភីដក) ។ -អគ្គនេមិវដ្ឋិ ឥ. ចុងនៃភ្លៅនិងកណ្តាប់ ឬ រង្វង់នៃកង់ ។ -ភពា្ជនវណប្បដិច្ឆាទនបុត្តមំសូបមាវស បុំ. អំណាចនៃសេចក្ដីប្រៀបដោយប្រេងសំរាប់លាបនូវភ្លៅនិងសំពត់សំរាប់គ្របនូវដំបៅនិងសាច់នៃកូន, ចំណែកទី៤នៃបលៈ, មួយអក្ខប្រមាណ២មាសក; (ដូច សុវណ្ណ), កូនបាសកា (ដូច បាសក, ឥន្ទ្រិយ, វិសយិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភ្លៅ, ដងកាំបិត ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រោគំ អសតិ ភក្ខតីតិ អក្ខោ វិភីតកោ, អស ភក្ខនេ, ខោ, សស្ស កោ. អរន្តិ ឯតេនាតិ អក្ខោ, អរ គមនេ, មុខាទយោតិមិនា ខោ, រស្ស កោ. វិសយេ ឧខតិ គច្ឆតីតិ អក្ខំ វិសយី, ឧខ គតិយំ, អ, ឧស្ស អត្តំ, អសទិសទ្វិត្តំ. អក្ខតិ អនេនាតិ អក្ខំ, អក្ខ ព្យត្តិសង្ខាតេសុ, អ. នត្ថិ ខំ សុខវេទនា ឯត្ថាតិ អក្ខំ ឥន្ទ្រិយំ, ន + ខំ. អរន្តិ យន្តិ ឯតេនាតិ អក្ខោ សកដាវយវោ, ទ្វិន្នំ រថចក្កានំ អន្តរគតោ កក្ឋវិសេសោតិ អត្ថោ, យថា អាសវសមុទយមយេន អក្ខេន វិជ្ឈិត្វាតិ. បាសកោ វា, យថា ទេ្វ អក្ខធុត្តា អក្ខេហិ ទិព្វិំសូតិ. សោឡស វា វីហយោ សម្បិណ្ឌិតា ឯកោ អក្ខោ នាម, អរ គមនេ, ខោ, រស្ស កោ. អថ វា ទេ្វ មាសកា អក្ខោ នាម, វិភីដកោតិ វុត្តោ, អក្ខផលសមានគរុកត្តា វា អក្ខោ. អក្ខានមដ្ឋកំ សុវណ្ណោ នាម. អកតិ ឯតេនាតិ អក្ខោ បាសកោ, អក គតិយំ, ខោ. អកតិ គច្ឆតីតិ អក្ខោ បាសកោ ជូតំ ច, អក គមនេ, ខោ. អក្ខសទ្ទោ បុល្លិង្គោ រថង្គសុវណ្ណ- បាសកាទិវាចកោ, សចេ នបុំសកលិង្គោ ឥន្ទ្រិយអធិករណគុឡកីឡាទិ- វាចកោ. អបិច អក្ខសទ្ទោ ហត្ថិទន្តាទិវិកតិវាចកោ តិលិង្គោ ទដ្ឋព្វោ.