អក្ខិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតសម្រាប់ឃើញនៃជន (ភ្នែក ដូច លោចន); វិ. ឥក្ខតិ បស្សតិ ឯតេនាតិ>អក្ខិ ។ -កាណ បុំ. កិ.ខ្វាក់នៃភ្នែក ។ -កោដិ ឥ. ចុងនៃភ្នែក, ទីបំផុតនៃភ្នែក (កន្ទុយនៃភ្នែក) ។ -រោគ បុំ. រោគក្នុងភ្នែក, រោគដែលកើតក្នុងភ្នែក ។ -វិនាស បុំ. សេចក្ដីវិនាសនៃភ្នែក, ការខូចនៃភ្នែក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតសម្រាប់ឃើញនៃជាន (ភ្នែក); វិ. ឥក្ខតិ បស្សតិ ឯតេនាតិ>អក្ខិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អក្ខតិ អនេនាតិ អក្ខិ លោចនំ, អក្ខ ទស្សនេ, ទធ្យាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឥ. អក្ខតិ បស្សតិ ឯតេនាតិ អក្ខិ, អក្ខ ទស្សនេ, ណិ, ឥ វា. អសតិ វិសយេសុ ព្យាបី វិយ ភវតីតិ អក្ខិ, អសុ ព្យាបនេ, ក្វចិ ធាត្វាទិនា ខិ, សស្ស កោ. អក្ខតិ វិសយេសុ ព្យាបី វិយ ភវតីតិ អក្ខិ, អក្ខ ព្យាបនេ, ឥ. វិសយំ រូបារម្មណំ សមវិសមំ វា ឥក្ខតិ បស្សតិ អនេនាតិ អក្ខិ នេត្តំ, ឥក្ខ ទស្សនង្កេសុ, ឥ, ឥស្ស អត្តំ. សទ្ទោយំ ឥការន្តោ នបុំសកលិង្គោ.