អខណ្ឌសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរមិនដាច់ ។ -ផុល្ល គុ. មិនដាច់និងមិនធ្លាយ, មិនដាច់និងមិនផុយរមាស់ ។បទានុក្រមធម្មបទមិនដាច់ ។