អខេបិត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...មិនញ៉ាំងឱ្យអស់ហើយ,-មិនឱ្យបោះទៅហើយ ។ -ត្ត នបុំ. ភាវៈនៃ...ជា...គឺ...មិនឱ្យអស់ទៅហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...មិនញ៉ាំងឲ្យអស់ហើយ, -មិនឲ្យបោះទៅហើយ ។