អគ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កុដិលាយំ, គតិយំ អគតិ "វៀចវេរ, ទៅវៀច" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គមនេ អង្គតិ អង្គេតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" រុ. ។ -អង្គោ បុំ. ឈ្មោះប្រទេសក្នុងឥណ្ឌា ជំនាន់ពុទ្ធកាលច្រើនប្រើជាពហុ. អង្គា ។ -អង្គំ នបុំ. "អង្គ, អវយវៈ, ហេតុ, ការណ៍" ។ -អង្គណំ នបុំ. ប្រែបានន័យ៣៖ ១/ រាគាទិក្កិលេសា "កិលេសមានរាគៈជាដើម" ឧ. រាគោ អង្គណំ ។ ២/ មលំ "មន្ទិល" ឬ =បង្កោ "ភក់, ល្បាប់" ឧ. តស្សេវ រជស្សវា អង្គណស្ស វា បហានាយ វាយមតិ "គេព្យាយាមដើម្បី កិ. លះចោលនូវធូលី ឬ ភក់នោះឯង" ។ ៣/ វិវដប្បទេសោ (ប្រទេសចំហ) "ទីលាន ទីធ្លា" ចេតិយង្គណំ ពោធិយង្គណំ រាជង្គណំ-ស. ។