អគ្គញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់, ប្រធាន (ដូច មុខ្យោ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អគ្គំ ឥតិ ជានិតព្វន្តិ អគ្គញ្ញំ, អគ្គាតិ ជានិតព្វា សព្វវំសេហិ សេដ្ឋភាវតោតិ វា អគ្គញ្ញា, អគ្គសទ្ទូបបទ - ញា ញាណេ, អបច្ចយោ, ញទេ្វភាវោ. អគ្គន្តិ បមានិតព្វន្តិ វា អគ្គញ្ញំ, យថា មហាទានំ អគ្គញ្ញំ រត្តញ្ញំ វំសញ្ញន្តិ, អគ្គសទ្ទូបបទ - មា មានេ, អបច្ចយោ, មស្ស ញោ. អគ្គំ ជានាតីតិ អគ្គញ្ញោ, អគ្គសទ្ទូបបទ - ញា អវគមនេ, អបច្ចយោ. បាថិកវគ្គអដ្ឋកថាយំ អគ្គញ្ញន្តិ លោកបញ្ញត្តិន្តិ វុត្តំ. តដ្ដីកាយំ អគ្គន្តិ ញាយតីតិ អគ្គញ្ញន្តិ វុត្តំ. អបិច បុព្វេ លោកិយធម្មសន្ទស្សនវសេន បវត្តំ អគ្គញ្ញសុត្តន្តិ អត្ថោ គហេតព្វោ.