អឃ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អំពើអាក្រក់ (ដូច បាប), អាកាស (ដូច គគន, សុរបថ), សេចក្ដីលំបាក (ដូច ទុក្ខ, នីឃ), សេចក្ដីវិនាស (ដូច ព្យសន) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ន ហញ្ញតេតិ អឃំ គគនំ អាកាសោ ច, នបុព្វ - ហន ហិំសាយំ, អ រោ វា, ហនស្ស ឃោ. រុក្ខគច្ឆាទិនា កេនចិ ន ហញ្ញតីតិ អឃា អពាធា, អសម្ពាធាតិ អត្ថោ, នបុព្វ - ហនធាតុ, អ. កេនចិ ន ឃដ្ដេតីតិ អឃំ អន្តលិក្ខំ, នបុព្វ - ឃដ សង្ឃាតេ ឃដនេ វា, ក្វិ, ដលោបោ. សាធូហិ ន ហន្តព្វន្តិ អឃំ ទុច្ចរិតំ, នបុព្វ - ហន គតិយំ, អ, ហនស្ស ឃោ. អឃយន្តិ បាបំ ករោន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ អឃំ ទុក្ខំ កិលេសោ ច, អឃោ វា, អឃ បាបករណេ, អបច្ចយោ. អឃយតិ ទុក្ខយតីតិ អឃំ. អឃយតិ ទុក្ខាការេន បវត្តតីតិ អឃំ ទុក្ខំ, អឃ បាបករណេ, អ. ឥច្ឆិតំ ហនតីតិ អឃំ ទុក្ខំ, ឥច្ឆិតសទ្ទូបបទ - ហន ហិំសាយំ, ក្វិ, ច្ឆិតលោបោ, ឥស្ស អត្តំ, ហនស្ស ឃោ. ន ហន្តិ ធញ្ញមិតិ អឃំ ទុក្ខំ ព្យសនញ្ច, នបុព្វ - ហន គតិយំ, អ, ហនស្ស ឃោ. ភុសោ ហនតិ ពាធតីតិ អឃំ ទុក្ខំ បាបញ្ច, អាបុព្វ - ហន ហិំសាយំ, ក្វិ, ហនស្ស ឃោ, រស្សត្តំ និបាតនា.