អង្ក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គ្រឿងសំគាល់, ស្នាម (ដូច លញ្ឆន); ថ្នក់, ចង្កេះ (ដូច ឧច្ឆង្គ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គ្រឿងដែលគេសម្រាប់កំណត់,-សម្រាប់សម្គាល់ (ចង្កេះ, ភ្លៅ, ថ្នក់, ទំព័រ); វិ. អង្កិយតេ លក្ខិយតេ អនេនាតិ>អង្កោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គ្រឿងដែលគេសម្រាប់កំណត់, -សម្រាប់សំគាល់ (ចង្កេះ, ភ្លៅ, ថ្នក់, ទំព័រ); វិ. អង្កិយតេ លក្ខិយតេ អនេនាតិ>អង្កោ ។
ធាតុបច្ចយទីបនី(ភូមា)
អំកិយតេ លក្ខិយតេតិ អង្កោ၊ អង្ក លក្ខណេ၊ អ။
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អំកិយតេ លក្ខិយតេ អនេនាតិ អង្កោ លញ្ឆនំ លក្ខណំ, ចិហនន្តិ អត្ថោ, អំក លក្ខណេ, អ, វគ្គន្តំ វា វគ្គេ. អង្កីយតេ គច្ឆីយតេតិ អង្កោ, ឧច្ឆង្គំ ពាហុ អំសកូដោ វា, អង្គ គមនេ, អ. អង្កីយតេ លក្ខីយតេតិ អង្កោ អង្កនំ ឧច្ឆង្គោ ច, អង្ក អកិ វា លក្ខណេ, អ, ឥមេ ឧភោ បុន្នបុំសកេសុ វត្តន្តិ. អមរកោសេ វុត្តំ ឧច្ឆង្គចិហនេស្វង្កោតិ. អភិធានប្បទីបិកាដីកាយំ ច វុត្តំ អបរាធេ នាដកបរិច្ឆេទេបិ អង្កោតិ.