អង្កុស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គ្រឿងសម្រាប់កំណត់ (កង្វេរ); វិ. អង្កេតិ អនេនាតិ>អង្កុសោ ។ -គ្គាហ បុំ. អ្នកកាន់នូវកង្វេរ (នាយហត្ថាចារ្យ, ហ្មដំរី) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គ្រឿងសម្រាប់កំណត់ (កង្វេរ); វិ. អង្កេតិ អនេនាតិ>អង្កុសោ ។
ធាតុបច្ចយទីបនី(ភូមា)
អញ្ញេ អង្កតិ អនេនាតិ អង្កុសោ၊ អំក លក្ខណេ၊ សង្ក။
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អញ្ញេ អង្កតិ អនេនាតិ អង្កុសោ គជបតោទោ, អង្កុសំ វា, យថា ភទ្ទបីឋំ អង្កុសំ តោមរោតិ, អំក លក្ខណេ, ផស្សាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន សក៑, អស្សុ. ឥទំ ឥត្ថិលិង្គន្តិបិ ទដ្ឋព្វំ ទណ្ឌេនេកេ ទមយន្តិ អង្កុសាហិ កសាហិ ច ឥច្ចាទីសុ បយោគទស្សនតោ. មុខ្យតោ អង្កេ វិជ្ឈនដ្ឋានេ ឧទ្ធដោ អសតិ អន្តោ បវិសតីតិ អង្កុសោ, អង្កសទ្ទូបបទ - ឧបុព្វ - អស បវិសនេ, អបច្ចយោ.