អង្គវេកល្ល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកវិកលដោយអវយវៈ, ភាវៈនៃបុគ្គលមានអាវយវៈខ្វះខាត, ភាវៈនៃសេចក្ដីខ្វះខាតដោយអវយវៈ; វិ. វិកលស្ស ភាវោ>វេកល្លំ, អង្គេន វេកល្លំ>អង្គវេកល្លំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកវិកលដោយអវយវៈភាវៈនៃបុគ្គលមានអវយវៈខ្វះខាត, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្លះខាតដោយអវសវៈ; វិ. វិកលស្ស ភាវោ>វេកល្លំ, អង្គេន វេកល្លំ>អង្គវេកល្លំ ។