អង្គារ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ដល់នូវសេចក្ដីសាបសូន្យ (រងើកភ្លើង, ធ្យូង); វិ. អង្គតិ ហានឹ គច្ឆតីតិ>អង្គារោ ។ -អាវាដ បុំ. រណ្តៅដ៏ពេញដោយរងើកភ្លើង; វិ. អង្គារេហិ បូរិតោ អាវាដោ>អង្គារាវាដោ ។ -កបល្ល នបុំ. អំបែងដ៏ពេញដោយរងើកភ្លើង ។ -កាសុ ឥ. រណ្តៅដ៏ពេញដោយរងើកភ្លើង ។ -បច្ឆិ ឥ. ច្រែងដ៏ពេញដោយធ្យូង, ច្រែងដាក់នូវធ្យូង ។ -ច្រែងដាក់នូវធ្យូង ។ -បូរ គុ. ដ៏ពេញដោយរងើកភ្លើង ឬ ធ្យូង ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជាធ្យូង ។ -មត្ថក នបុំ. ទីបំផុតនៃរងើកភ្លើង ។ -មសិមក្ខិត គុ. ដែលប្រឡាក់ដោយធ្យូងនិងម្រែងភ្លើង, គឺម្រែងនៃធ្យូងប្រឡាក់ហើយ ។ -រាសិ បុំ. គនរនៃធ្យូង ឬ រងើកភ្លើង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដល់នូវសេចក្តីសាបសូន្យ (រងើកភ្លើង, ធ្យូង); វិ. អង្គតិ ហានឹ គច្ឆតីត>អង្គារោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អង្គតិ ហានិំ គច្ឆតីតិ អង្គារោ ទិត្តកដ្ឋំ, អង្គ អគិ វា គមនេ, ឥការន្តម្ហិ ធាតុស្មិំ និច្ចំ និគ្គហីតាគមោ, អារោ. អង្គតិ វិនាសំ គច្ឆតីតិ អង្គារោ, ទឌ្ឍកដ្ឋំ, អង្គ គតិម្ហិ, សិង្គ្យង្គាគមជ្ជកលាលា អារោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អារោ, សទ្ទោយំ បុន្នបុំសកោ, តិកណ្ឌសេសេ វុត្តំ អលាតេនិត្ថិ កុជេង្គារោតិ.