អង្គីរស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ព្រះនាមព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់, ឈ្មោះឥសីអ្នកតែងមន្ត១ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានរស្មីផ្សាយចេញអំពីអវយវៈ, មានអវយវៈជាដែនផ្សាយចេញនៃរស្មី, មានរស្មីរុងរឿងឰដ៏អវយវៈ; វិ. អង្គម្ហិ រសោ រំសិ ទិប្បតេ យស្សាតិ>អង្គីរសោ ។ មានរស្មីឰដ៏អវយវៈ; វិ. អង្គម្ហិ រសោ យស្ស សោ>អង្គីរសោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានរស្មីផ្សាយចេញអំពីអវយវៈ, មានអវយវៈជាដែនផ្សាយចេញនៃរស្មី, មានរស្មីរុងរឿងឰដ៏អវយវៈ; វិ. អង្គម្ហិ រសោ រំសិ ទិម្បតេ យស្សាតិ>អង្គីរសោ ។ មានរស្មីឰដ៏អវយវៈ; វិ. អង្គម្ហិ រសោ យស្ស សោ>អង្គីរសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អង្គេ កាយេ រសោ រំសិ ទិប្បតេ យស្សាតិ អង្គីរសោ, ណោ, ឦអាគមោ. អង្គតោ សរីរតោ និគ្គតា រស្មិ រសោ យស្ស សោ អង្គីរសោ, អង្គសទ្ទូបបទ- រស, ណោ, ឦអាគមោ. សព្វទា ព្យាមប្បភាយ កាយតោ និច្ឆរណវសេន អង្គីរសោ. អង្គតោ រំសិយោ សំសរន្តិ, ភគវតោ អង្គមង្គេហិ រស្មិយោ និច្ឆរន្តិ, តស្មា អង្គីរសោតិ វុច្ចតិ. ថេរគាថដ្ឋកថាយំ វុត្តំ អង្គីរសស្សាតិ អង្គីកតសីលាទិសម្បត្តិកស្សាតិ. បេតវត្ថុអដ្ឋកថាយញ្ច វុត្តំ អង្គីរសស្សាតិ អង្គតោ និក្ខមនកជុតិស្ស. រសោតិ ហិ ជុតិយា អធិវចនន្តិ. អង្គីរស្ស ឥសិនោ អបច្ចំ អង្គីរសោ ចិត្រសិខណ្ឌីបុត្តោ, អបច្ចេ ណោ.