អចិរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(និ., គុ.) មិនយូរ, កាលមិនយូរ ។ -ប្បក្កន្ត គុ. ដែលជៀសចេញទៅហើយមិនយូរ, ជៀសចេញទៅហើយអស់កាលមិនយូរ (បក្កន្ត<ប+កម+ត) ។ -ប្បព្វជិត គុ. ដែលបួសហើយអស់កាលមិនយូរ, (ទើបនឹងបួសថ្មី) ។ -វតីន, ទីតីរ នបុំ. ត្រើយ ឬ ឆ្នេរនៃស្ទឹងឈ្មោះអចិរវតី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មិនយូរ, កាលមិនយូរ ។