អចេលក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អចេល (ដូច និគ្កណ្ឋោ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានសំពត់មិនមាន, មិនមានសំពត់, ឥតសំពត់ (អចេលក៍, បព្វជិតអាក្រាត); វិ. នត្ថិ ចេលំ ឯតស្សាតិ>អចេលកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានសំពត់មិនមាន, មិនមានសំពត់, ឥតសំពត់ (អចេលក៏, បព្វជិតអាក្រាត); វិ. នត្ថិ ចេលំ ឯតស្សាតិ>អចេលកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
នត្ថិ ចេលំ វត្ថមេតស្សាតិ អចេលកោ និគណ្ឋោ, សមាសន្តេ កោ. សារត្ថទីបនិយំ វុត្តំ អាជីវកោ អចេលកោតិ ទុវិធោ នគ្គបរិព្វាជកោ. តត្ថ អាជីវកោ ឧបរិ ឯកមេវ វត្ថំ ឧបកច្ឆកេ បវេសេត្វា បរិទហតិ, ហេដ្ឋា នគ្គោ. អចេលកោ សព្វេន សព្វំ នគ្គោយេវ. អចេលោតិបិ បាឋោ.