អច្ចយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាទីប្រព្រឹត្តកន្លង (អំណឹះ, កាលជាអំណឹះ); វិ. អច្ចយតិ អតិក្កមតិ ឯត្ថាតិ>អច្ចយោ ។ កិ.ប្រព្រឹត្តកន្លង (ទោស); វិ. អតិក្កមិត្វា អយនំ>អច្ចយោ ។ -ការប្រព្រឹត្តកន្លង (ដូច អតិក្កម), ទោស, សេចក្ដីស្លាប់ (ដូច មរណ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាទីប្រព្រឹត្តកន្លង (អំណើះ, កាលជាអំណើះ); វិ. អច្ចយតិ អតិក្កមតិ ឯត្ថាតិ>អច្ចយោ ។ កិ.ប្រព្រឹត្តកន្លង (ទោស); វិ. អតិក្កមិត្វា អយនំ>អច្ចយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អតិក្កមិត្វា អយនំ អច្ចយោ មច្ចុ វីតិក្កមនំ វជ្ជំ អបរាធោ ច, អតិបុព្វ - ឥ គតិយំ, សព្វតោ ណ្វុត្វាវី វាតិ អ, អញ្ញេសុ ចាតិ ឥស្សេ, ឯ អយ, អ ណោ វា. អច្ចេតិ អភិភវិត្វា បវត្តតិ ឯតេនាតិ អច្ចយោ. អតិច្ច អយនំ បវត្តនំ អច្ចយោ វីតិក្កមោ. អច្ចយនំ សាធុមរិយាទំ អតិក្កម្ម មទ្ទិត្វា បវត្តនំ អច្ចយោ អបរាធោ, អតិបុព្វ-ឥ គតិយំ, អ.