អច្ឆរិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អំពើដែលបុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្តដ៏ក្រៃលែង, (ដែលអស្ចារ្យ, នបុំ. សេចក្ដីអស្ចារ្យ); វិ. អា ភូសោ ចរិយន្តិ>អច្ឆរិយំ ។ ហេតុដែលគួរដើម្បីប្រហារនូវម្រាមដៃ; វិ. អច្ឆរំ បហរិតុំ យុត្តន្តិ>អច្ឆរិយំ ។ បុំ. អស្ចារ្យ (ដូច អព្ភុត) ។ -គុណ គុ. មានជាអស្ចារ្យ, មានគុណគួរអស្ចារ្យ ។ -អព្ភូតចិត្តជាត គុ. មានចិត្តជាអស្ចារ្យដែលមិនធ្លាប់កើតហើយ; វិ. អច្ឆរិយព្ភូតចិត្តំ ជាតំ ឯតេសន្តិ>អច្ឆរិយព្ភូតចិត្តជាតា ។ -អព្ភូតជាត គុ. មានហេតុជាអស្ចារ្យមិនដែលកើតកើតហើយ; វិ. អច្ឆរិយព្ភូតំ ជាតំ ឯតេសន្តិ>អច្ឆរិយព្ភូតជាតា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អំពើដែលបុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្តដ៏ក្រៃលែង, (ដែលអស្ចារ្យ, គួរអស្ចារ្យ; នបុំ. សេចក្តីអស្ចារ្យ); វិ. អា ភូសោ ចរិយន្តិ>អច្ឆរិយំ ។ ហេតុដែលគួរដើម្បីប្រហារនូវម្រាមដៃ; វិ. អច្ឆរំ បហរិតុំ យុត្តន្តិ>អច្ឆរិយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អច្ឆរំ បហរិតុំ យុត្តន្តិ អច្ឆរិយំ, អច្ឆេរំ វា, មហាវុត្តិនា អក្ខរសំខិត្តំ, យថា អភិក្ខណំ អភិណ្ហំ, អាចរិយោ អាចេរោ, សុណិសា សុណ្ហា, បុព្វណ្ហោ បណ្ហោ ឥច្ចាទិ, យុត្តត្ថេ ឥយោ, ណ្យោ វា. អច្ឆរាយោគ្គោតិ អច្ឆរិយោ, និរុត្តិនយោ, អនភិណ្ហវុត្តិកេ ហិ អច្ឆរិយសទ្ទោ ឥច្ឆិតោ. អច្ឆរំ បហរិត្វា បស្សិតព្វោតិ អត្ថោ. អច្ឆរិយន្តិបិ បាឋោ, យោគ្គតទ្ធិតេ ណិយបច្ចយោ. អា ភុសោ ចរណំ ចរិយំ វា ឥតិ អច្ឆរិយំ. អា ភុសោ ចរិតព្វោតិ អច្ឆរិយោ វិម្ហយោ, អាបុព្វ - ចរ គតិយំ, ក្វិ, ចរស្ស ច្ឆរិយោ, រស្សោ, អាបុព្វ- ចរស្ស ចាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេ ចសទ្ទេន ច្ឆរិយាទេសោ ក្វិលោបោ ច. សទ្ទោយំ អភិធេយ្យលិង្គោ នបុំសកលិង្គោ ទដ្ឋព្វោ. សចេ បន វាច្ចលិង្គោ តិលិង្គោ ទដ្ឋព្វោ. តត្ថ អភិធេយ្យលិង្គោតិ បធានលិង្គោ, គុណីបទសង្ខាតលិង្គោ វា. វាច្ចលិង្គោតិ អប្បធានលិង្គោ, គុណនាមសង្ខាតលិង្គោ វា. ឯវំ ឧបរិបិ. គន្ថវិត្ថារភយេន ច បុន នយិទំ វទាម.