អច្ឆិន្ទសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរមិនដាច់, មិនធ្លុះ, (<អា+ឆិទ+ណ = ដាច់, ធ្លុះ, ដណ្ដើម) ។បទានុក្រមធម្មបទមិនដាច់, មិនធ្លុះ ។