អជ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ ខេបនេ ច អជតិ បាជេតិ "ទៅដល់, ឲ្យទៅ, បោះទៅ, បរទៅ" ភូ. ។ -អជោ បុំ. "ពពែ" ឥ. អជី ។ វេវចនៈសព្ទនៃ អជោ គឺ អជោ ឯឡកោ ឧរព្ភោ អវិ មេណ្ឌោ-ស. ។ -អជិនំ នបុំ. "ស្បែកសត្វ (អជ+ឥន-សូចិ) ។ -អគ្គោ ន. ប្រែបាន៣ន័យ៖ ១/ អាទិ "ខាងដើម, ជាដើម" ឧ. អជ្ជតគ្គេទានិ ។ ២/ កោដ្ឋាសោ "ចំណែក, ផ្នែក, ភាគ" ។ ៣/ កោដិ "ចុង, ទីបំផុត" ។ -គុ. "ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់" (អជ+អ, ជ>គ សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ ខេបនេ ប អជតិ បាជេតិ "ទៅដល់, ឲ្យទៅ, បោះទៅ, បរទៅ" ភូ. ។ អជោ បុំ. "ពពែ" ឥ. អជី ។ វេវចនៈសព្ទនៃ អជោ គឺ អជោ ឯឡគោ ឧរព្ភោ អវិ មេណ្ឌោ-ស. ។ អជិនំ នបុំ. "ស្បែកសត្វ (អជ+ឥន-សូចិ)" ។ អគ្គោ ន. បែបាន ៣ ន័យ៖ ១/ អាទិ "ខាងដើម, ជាដើម"; ២/ កោដ្ឋាសោ "ចំណែក, ផ្នែក, ភាគ"; ៣/ កោដិ "ចុង, ទីបំផុត" ។ គុ. "ប្រសើរ, ខ្ពងខ្ពស់" (អជ+អ, ជ>គ សូចិ)