អញ្ញាវិហិតក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បញ្ជូនចិត្តទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ, មានចិត្តស្លុងទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ ។ (បាលីខ្លះ អញ្ញវិហិតក<អញ្ញ+វិហិត+ក) = មានចិត្តបញ្ជូនទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ, មានចិត្តរាយមាយទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ; វិ. អញ្ញស្មឹ អារម្មណេ វិហិតំ ចិត្តំ យេន វា យស្ស សោ>អញ្ញវិហិតកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
បញ្ជូនចិត្តទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ, មានចិត្តស្លុងទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ ។ (បាលីខ្លះ អញ្ញវិហិតក< អញ្ញ+វិហិត+ក)=មានចិត្តបញ្ជូនទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ, មានចិត្តរាយមាយទៅក្នុងអារម្មណ៍ដទៃ; វិ. អញ្ញស្មី អារម្មណេ វិហិតំ ចិត្តំ យេន វា យស្ស សោ>អញ្ញវិហិតកោ ។