អដវី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រទេសជាទីដើរទៅនៃជន (ព្រៃ, ដងព្រៃ); វិ. អដតិ គច្ឆតិ ឯត្ថាតិ>អដវី ។ -ប្បទេស បុំ. ប្រទេសនៃព្រៃ, ប្រទេសមានព្រៃ, ប្រទេសជិតព្រៃ ។ ទេវតា ឥ. ទេវតានៅក្នុងព្រៃ ។ -មជ្ឈ នបុំ. ទីពាក់កណ្តាលនៃព្រៃ, កណ្តាលនៃព្រៃ ។ មុខ នបុំ. មាត់នៃព្រៃ (ដូច អរញ្ញំ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសជាទីដើរទៅនៃជន (ព្រៃ, ដងព្រៃ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អដន្តិ គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ អដវី, អដ គមនេ, អវោ, ឥត្ថិយំ ឦ. ឧទ្ធំ ដវតិ វិរូហតីតិ អដវី, ឧបុព្វ - ដុ វិរូហនេ, អបច្ចយោ, ថិយំ ឦ, ឧស្សត្តំ, ឧស្ស អវាទេសោ. អដា អវយវោ សេលា ឯត្ថាតិ អដវិ អដវី, អដតោ ឥ ឦ វា, វាគមោ. ទព្វសម្ភារានិ អដន្តិ គណ្ហន្តិ ឯត្ថាតិ អដវិ អដវី, អដធាតុ, ឥ, ថិយំ ឦ, វាគមោ. ចោរាទយោ មនុស្សេ អា ភុសោ ដវន្តិ បីឡយន្តិ ឯត្ថាតិ អដវិ អដវី, អាបុព្វ - ដុ បីឡនេ, ណោ, ថិយំ ឦ, រស្សោ, សទ្ទោយំ ឥត្ថិលិង្គោ.