អដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រាំបី ។ -អនរិយវោហារ បុំ. វោហារមិនប្រសើរ ៨ យ៉ាង, វោហារនៃបុគ្គលពាលមិនមែនជាព្រះអរិយៈមាន ៨ យ៉ាង ។ -ករីសមត្ត គុ. មានករីស៨ជាប្រមាណ, ត្រឹមតែករីស ៨, ត្រឹមតែ៨ករីស (១ ករីស ត្រូវជា ១៧៥ ហត្ថ) ។ -កហាបណទណ្ឌ បុំ. ពិន័យដោយកហាបណៈ ៨ ។ -នវមាសច្ចយ បុំ. កាលជាទីប្រព្រឹត្តកន្លងទៅនៃខែ ៨និងខែ ៩, កាលជាទីប្រព្រឹត្តកន្លងទៅអស់ខែ៨និងខែ ៩ ។ -បញ្ញាសហត្ថុព្វេធ គុ. មានកំពស់នៃហត្ថ ៥៨, មានកំពស់មានហត្ថ ៥៨ ជាប្រមាណ, មានហត្ថ៥៨ ជាចំណែកខ្ពស់ ។ -អដ្ឋកហាបណៈ បុំ. កហាបណៈ ៨១, ឬ ៨ និង ៨ ។ -យោជនមគ្ក បុំ. ផ្លូវមានយោជន៍ ៨ ជាប្រមាណ (១ យោជន៍ត្រូវជា ៤០០ សិន) ។ -វត្ថុក គុ. មានវត្ថុ ៨; វិ. អដ្ឋ វត្ថូនិ យស្សាសា>អដ្ឋវត្ថុកា ។ -វិធ គុ. មានប្រការៈ ៨; វិ. អដ្ឋ វិធា យស្ស តំ>អដ្ឋវិធំ ។ -សដ្ឋីភិក្ខុសតសហស្ស នបុំ. សែននៃភិក្ខុ ៦៨ (៦៨ សែន ឬ ៦លាន ៨សែន) ។ -សដ្ឋីយោជនសតសហស្សដ្ឋាន នបុំ. ទីមានសែននៃយោជន៍ ៦៨ ជាប្រមាណ ។ -សដ្ឋីយោជនសតសហស្សព្វេធ គុ. មានកំពស់មានសែននៃយោជន៍ ៦៨ ជាប្រមាណ, មានកិ.ខ្ពស់ឡើងអស់ទីមានសែននៃយោជន៍៦៨ជាប្រមាណ (៦៨សែនយោជន៍) ។ -សដ្ឋីវស្សសហស្ស នបុំ. ពាន់នៃឆ្នាំ ៦៨ (៦៨ ពាន់ឆ្នាំ ឬ ៦ ហ្មឺន ៨ ពាន់ឆ្នាំ) ។ -សតសហស្សវិភវ គុ. មានភោគៈគឺបុគ្គលគប្បីប្រើប្រាស់មានសែន ៨ជាប្រមាណ, មានសម្បត្តិមានសែន ៨ ជាប្រមាណ ។ -សមាបត្តិក គុ. អ្នកមានសមាបត្តិ ៨, អ្នកប្រកបក្នុងសមាបត្តិ៨ ។ -សមាបត្តិលាភ បុំ. កិ.បាននូវសមាបត្តិ ៨ ។ -សមាបត្តិសមាធិ បុំ. សមាធិដ៏សម្បយុត្តដោយសមាបត្តិ ៨, ពោលគឺសមាបត្តិ ៨ ។ -សមាបត្តិសង្ខាត គុ. គឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាសមាបត្តិ ៨, ពោលគឺសមាបត្តិ ៨ ។ -ហត្ថសាដក បុំ. សាដកមានហត្ថ៨ជាប្រមាណ, សាដក ៨ ហត្ថ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រាំបី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រាំបី ។