អត៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សាតច្ជគមនេ អតតិ "ទៅ ឬ ជាប់ទៅរឿយៗ..." ភូ. ។ -អត្តា បុំ. "ខ្លួន, ចិត្ត, អាត្មា" ដល់នូវទុក្ខរឿយៗ វិ. ទុក្ខំ អតតិ សគតំ គច្ចតីតិ អត្តា ។ ម្យ៉ាងទៀត "ជាទីតាំងនៃមានៈ" វិ. អាហិតោ អហំ មានោ ឯត្ថាតិ អត្តា "មានៈថាអញទ្រទ្រង់នៅ ឬ តាំងនៅក្នុងអត្តភាពនុះ ដូច្នេះឈ្មោះថា អត្តា" ។ អហិតោ (អា+ធា+តផ្លាស់អានៃធាជាឥជាហ) ។ មួយវិញទៀត "ទំពាស៊ី គឺថា រងនូវសុខ និងទុក្ខ" វិ. សុខទុក្ខំ អទតិ អនុភវតីតិ អត្តា ។ -អត្តភាវោ បុំ. "អត្តភាព, រូប, រាងកាយ" វិ. អត្តាតិ អភិធានំ ពុទ្ធិ ច ភវន្តិ ឯតស្មាតិ អត្តភាវោ (សូចិ) ។ -អត្តមនោ គុ "ត្រេកអរ, ចិត្តជា, ចិត្តល្អ" វិ. បីតិសោមនស្សេន គហិតមនោ អត្តមនោ " មានចិត្តគឺបីតិ និង សោមនស្សកាន់យកហើយ" ។ វិ. អត្តា វា មនោ យស្ស សោ អត្តមនោ "ឬថាមានចិត្តត្រេកអរ, រីករាយ" ។ ទុដ្ឋស្ស ហិ មនោ អត្តា នាម ន ហោតិ សូចិ (អតធាតុ ប្រព្រឹត្តទៅបានច្រើនយ៉ាង) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពន្ធនេ អន្តតិ "ចង, ព័ទ្ធព័ន្ធ" រុ. ។ កម្ម. អន្តីយតិ "ដែលចង, រឹតរួត" ។ -អន្តំ "ពោះវៀនធំ" វិ. អន្តីយតិ ពន្ធីយតិ អន្តគុណេនាតិ អន្តំ ។ -អន្តគុណំ "ពោះវៀនតូច" ។ -អាន្តោ បុំ. ប្រែបានច្រើនយ៉ាង៖ ១/ រិម, ជាយ =អន្តិម, ឧ. កាយពន្ធនស្ស អន្តោ ជិរតិ "ជាយនៃវត្ថពន្ធរេចរឹល" ២/ ខេត្រ, ដែន, ព្រំដែន =មរិយាទ ឧ. ហរិតន្តំ ។ ៣/ ថោកទាប, អន់ =លាមក ឧ. អន្តមិទំ ភិក្ខុវេ ជីវិកានំ ។ ៤/ ចំណែក, ផ្នែក =កោដ្ឋាស ឧ. អសក្ការោ ឯកោ អន្តោ ។ ៥/ ទីបំផុត, ចុង =កោដិ ឧ. ឯសេវន្តោ ទុក្ខស្ស-ស. ។