អទ្ទុពន្ធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងចងគឺខ្នោះ, ចំណងគឺខ្នោះ (អទ្ទុ<អទ+ទុ) =វត្ថុសម្រាប់រងនូវទុក្ខនៃជន (ខ្នោះ); វិ. ទុក្ខំ អទតិ អនុភវតិ ឯតេនាតិ>អទ្ទុ, ពន្ធតិ ឯតេនាតិ>ពន្ធនំ, អទ្ទុ ឯវ ពន្ធនំ>អទ្ទុពន្ធនំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងចងគឺខ្នោះ, ចំណងគឺខ្នោះ; អទ្ទុ<អទ+ទុ=វត្ថុសម្រាប់រងនូវទុក្ខនៃជន (ខ្នោះ); វិ. ទុក្ខំ អទតិ អនុកវតិ ឯតេនាតិ>អទ្ទុ, ពន្ធតិ ឯតេនាតិ>ពន្ធនំ, អទ្ទុ ឯវ ពន្ធនំ>អទ្ទុពន្ធនំ ។