អធិការ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ធ្វើក្រៃលែង; វិ. ករណំ>ការោ, អធិកោការោ>អធិការោ, អធិករណំ វា>អធិការោ ។ គុណគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើក្រៃលែង; វិ. អធិកាតព្វោតិ>អធិការោ ។ គុណវិសេសជាគ្រឿងធ្វើក្រៃលែង; វិ. អធិករោតិ ឯតេនាតិ>អធិការោ (អធិការ, សេចក្តីកសាង) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ធ្វើក្រៃលែង; វិ. ករណំ>ការោ, អធិកោ ការោ>អធិការោ, អធិករណំ>អធិការោ ។ គុណគឺ បុគ្គលគប្បីធ្វើក្រៃលែង; វិ. អធិកាតព្វោតិ>អធិការោ ។ គុណវិសេសជាគ្រឿងធ្វើក្រៃលែង; វិ. អធិករោតិ ឯតេនាតិ>អធិការោ (អធិការ, សេចក្តីកសាង) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អធិកិច្ច ករោតិ ឯតេនាតិ អធិការោ, អធិបុព្វ - ករធាតុ, ណោ. អធិករិយតីតិ អធិការោ, ករធាតុ, កម្មនិ ណោ. ហេដ្ឋុបរិយសុត្តេសុ តទូបការតាយ បណ្ឌិតេហិ និយោជិយតីតិ អត្ថោ. តំ តំ សុត្តំ អធិកិច្ច អត្ថំ ករោតីតិ វា អធិការោ, កត្តុសាធនោ. ករណំ ការោ, ភាវសាធនោ, អធិកិច្ច ការោ អធិការោ, ករណានុរូបំ អសតិ ភវតីតិ អត្ថោ. អធិកោ ឧបការោ អធិការោ, អធិការសទ្ទោ ឧបការោបរិច្ចាគអធិសក្ការាទិ- វាចកោ.