អធិដ្ឋាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គុណជាតជាគ្រឿងតាំងទុកនូវចិត្តក្នុងអារម្មណ៍, សេចក្ដីតាំងចិត្ត, អធិដ្ឋានការតម្កល់ទុកខាងលើ (ដូច អធិដ្ឋិតិ); វិ. អធិដ្ឋាតិ ឯតេន អារម្មណេ ចិត្តន្តិ>អធិដ្ឋានំ ។ ជើងបាត្រ, ទ្រនាប់ (ដូច អាធារ) ។ ទី (ដូច ឋាន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គុណជាតជាគ្រឿងតាំងទុក្ខនូវចិត្តក្នុងអារម្មណ៍ (សេចក្តីតាំងចិត្ត, អធិដ្ឋាន); វិ. អធិដ្ឋាតិ ឯតេន អារម្មណ ចិត្តន្តិ>អធិដ្ឋានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អធិកំ ឋាតព្វន្តិ អធិដ្ឋានំ, អធិបុព្វ - ឋា ឋានេ, យុ. អធិតិដ្ឋតិ ឯត្ថាតិ អធិដ្ឋានំ, អធិបុព្វ - ឋា គតិនិវត្តិយំ, យុ. សាមញ្ញ- វិសេសភូតា ធម្មា វិនា វិកប្បេន អធិដ្ឋិយន្តិ អនុបវត្តិយន្តិ ឯតេន ឯត្ថ វាតិ អធិដ្ឋានោ, អធិបុព្វ - ឋា ឋានេ, យុ.