អធីន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកដែលជាទីអាស្រ័យ ឬ ជាទីពឹងនៃជនដទៃ (ដូច អាយត្ត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អធិគតោ ឥនោ បភូ យេនាតិ អធីនោ បរិគ្គហោ, អាយត្តោ ច, អធិ + ឥនោ.