អនន្តគោចរ

បទានុក្រមធម្មបទ

មាននិព្វានមិនមានទីបំផុតជាអារម្មណ៍ ឬជាគោចត (គាចរ = អារម្មណ៍ជាទីចរទៅ ឬជាទីត្រេចទៅនៃឥន្ទ្រិយ) ។