អនភិជ្ឈនកសត្ត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សត្វអ្នកមិនសម្លឹងចំពោះ ឬ មិនសម្លឹងរំពៃ (អនភិជ្ឈនក<ន+អភិ+ឈេ+ណ្វុ, ណ្វុ>អនក) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

សត្វអ្នកមិនសំឡឹងចំពោះ ឬមិនសំឡឹងរំពៃ (អនភិជ្ឈនក<ន+អភិ+ឈេ+ណ្វុ, ណ្វុ>អនក) ។