អនភិជ្ឈា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.មិនសម្លឹងចំពោះ ឬ មិនសម្លឹងរំពៃ ។ -ធម្មជាតមិនសម្លឹងរំពៃនូវសម្បត្តិនៃជនដទៃ; វិ. បរសម្បត្តឹ អភិជ្ឈាយតីតិ>អភិជ្ឈា, ន អភិជ្ឈា>អនភិជ្ឈា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.មិនសំឡឹងចំពោះឬមិនសំឡឹងរំពៃ ។ ធម្មជាតិមិនសំឡឹងរំពៃនូវសម្បត្តិនៃជនដទៃ; វិ. បរសម្បត្តឹ អភិជ្ឈាយតីតិ>អភិជ្ឈា, ន អភិជ្ឈា>អនភិជ្ឈា ។