អនម្ពិល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានរសជូរមិនមាន, មិនមានរសជូរ, (អម្ពិល<អម្ព+ឥល) វត្ថុជាគ្រឿងជូរគឺថាជាគ្រឿងធ្វើនូវសំឡេងនៃជន (ជូរ, រសជូរ); វិ. អម្ពន្តិសទ្ទំ ករោន្តិ ឯតេនាតិ>អម្ពិលំ, នត្ថិ អម្ពិលំ ឯតស្សាតិ>អនម្ពិលំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានរសជូរមិនមាន, មិនមានរសជូរ (អម្ពិល<អម្ព+ឥល) វត្ថុជាគ្រឿងជូរគឺថាជាគ្រឿងធ្វើនូវសំឡេងនៃជន (ជូរ, រសជូរ); វិ. អម្ពន្តិ សទ្ទំ ករោន្តិ ឯតេនាតិ>អម្ពិលំ, នត្ថិ អម្ពិលំ ឯតស្សាតិ>អនម្ពិលំ ។