អនវជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានទោសគឺបុគ្គលគប្បីវៀរមិនមាន, មិនមានទោសគឺបុគ្គលគប្បីវៀរ (មិនមានទោស); វិ. វជ្ជេតព្វោតិ>វជ្ជោ, វជ្ជោ ឯវ>អវជ្ជោ (អឥតិនិបាតោ); វិ. នត្ថិអវជ្ជោ ឯតស្សាតិ>អនវជ្ជោ ។ -អត្ថ បុំ. អត្ថថា ឬ សេចក្ដីថាមានទោសគឺបុគ្គលគប្បីវៀរមិនមាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានទោសគឺបុគ្គលគប្បីវៀរមិនមាន, មិនមានទោសគឺបុគ្គលគប្បីវៀរ (មិនមានទោស); វិ. វជ្ជេតព្វោតិ>វជ្ជោ, វជ្ជោ ឯវ>អវជ្ជោ ។ នត្ថិ អវជ្ជោ ឯតស្សាតិ>អនវជ្ជោ ។