អនវសេសបរិយា ទានវចន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ពាក្យជាគ្រឿងកាន់យកជុំវិញនូវ...មិនមានសេសសល់, ពាក្យជាគ្រឿងកំណត់ដោយមិនមានសេសសល់ (បរិយាទាន<បរិ+អា+ទា+យុ, ចុះយ-អា.) ។