អនវសេសបរិយាទានវចន

បទានុក្រមធម្មបទ

ពាក្យជាគ្រឿងកានយកជុំវិញនូវ...មិនមានសេសសល់, ពាក្យជាគ្រឿងកំណត់ដោយមិនមានសេសសល់ (បរិយាទាន<បរិ+អា+ទា+យុ, ចុះយ_អា.) ។