អនស្សវ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កិ.មិនស្តាប់, មិនស្តាប់បង្គាប់; វិ. សុយ្យតេតិ>សវនំ, សវនំ ឯវ>អស្សវនំ (អ.និបាត), អស្សវនំ>អស្សវោ, ន អស្សវោ>អនស្សវោ ។

កិ.មិនស្ដាប់, មិនស្ដាប់បង្គាប់; វិ. សុយ្យតេតិ>សវនំ, សវនំ ឯរ>អស្សវនំ, អស្សវនំ>អស្សវោ, ន អស្សវោ>អនស្សវោ ។

ន អាទរេន សុណោតីតិ អនស្សវោ, យថា យញ្ចេ បុត្តា អនស្សវាតិ, ន អា- សុ សវនេ, ណោ, នស្ស អនត្តំ, រស្សោ, ទ្វិត្តំ.