អនិកេតចារី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានទីជាទីនៅមិនមានត្រេចទៅ, អ្នកមានកិ.ត្រេចទៅដោយមិនមានទីជាទីនៅ; វិ. និកេតិ វសតិ ឯត្ថាតិ>និកេតំ, នត្ថិ និកេតំ ឯតស្សាតិ>អនិកេតោ, នត្ថិ និកេតំ ឯតស្មិន្តិ វា>អនិកេតំ, អនិកេតោ ចរតីតិ>អនិកេតចារី, អនិកេតេន ចរណំ>អនិកេតចារោ, អនិកេតចារោ ឯតស្ស អត្ថីតិ>អនិកេតចារី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានទីជាទីនៅមិនមានត្រេចទៅ, អ្នកមានកិ.ត្រេចទៅដោយមិនមានទីជាទីនៅ ; វិ. និកេតិ វសតិ ឯត្ថាតិ>និកេតំ, នត្ថិ និកេតំ ឯតស្សាតិ>អនិកេតោ, នត្ថិ និកេតំ ឯតស្មិន្តិ វា>អនិកេតំ, អនិកេតោ ចរតីតិ>អនិកេតចារី, អនិកេតេន ចរណំ>អនិកេតចារោ, អនិកេតចារោ ឯតស្ស អត្ថីតិ>អនិកេចារី ។