អនុបាទិន្នក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(សង្ខារ) គឺវិញ្ញាណមិនចូលទៅកាន់យកហើយ (សង្ខារមិនមានចិត្តគ្រប់គ្រងបានដល់ដើមឈើនិងភ្នំជាដើម) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

(សង្ខារ) គឺវិញ្ញាណមិនចូលទៅកាន់យកហើយ (សង្ខារមិមានចិត្តគ្រប់គ្រង បានដល់ដើមឈើនឹងភ្នំជាដើម) ។