អនេក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មិនមែនមួយ, មិនមែនតែមួយ (ច្រើន) ។ -កោដិសំខ្យា ឥ. គឺបុគ្គលរាប់ដោយកោដិមិនមែនមួយ ។ -ជាតិសតសហស្សសំខ្យា ឥ. គឺ...រាប់ដោយសែននៃជាតិមិនតែមួយ ។ -ជាតិសង្សារ បុំ. សង្សារមានជាតិមិនតែមួយ ។ -បរិយាយ បុំ. សេចក្តីបរិយាយមិនតែមួយ ។ -ប្បការ បុំ. ប្រការមិនតែមួយ, គុ. មានប្រការមិនតែមួយ ។ -ប្បភេទ គុ. មានប្រភេទមិនតែមួយ ។ -ផល គុ. មានផលមិនតែមួយ ។ -ព្យញ្ជន គុ. មានព្យញ្ជនៈមិនតែមួយ ។ -ព្រាហ្មណមហាសាល បុំ. ព្រាហ្មណ៍មហាសាល ឬ ព្រាហ្មណ៍ជាមហាសាលមិនតែមួយ ។ -វណ្ណទេវបុត្ត បុំ. ទេវបុត្តឈ្មោះអនេកវណ្ណ, ទេវបុត្តមានវណ្ណៈ (សម្បុរ) មិនតែមួយ ។ -វស្សកោដិសន្និចិតគុ.គឺ...សន្សំព្រមហើយអស់កោដិនៃឆ្នាំមិនតែមួយ (សន្និចិត<សំ+និ+ចិ+ត) វិហិត គុ. មានប្រការៈ (មានបែប) មិនតែមួយ ។ -វិធ គុ. មានប្រការៈមិនតែមួយ ។ -សតសហស្ស គុ. មានសែនមិនតែមួយ ។ -សតក្ខត្តុំនិ. ឬ កិ.វិ. វារៈនៃរយមិនតែមួយ, វារៈមានរយមិនតែមួយ ។ -សហស្សវដ្ដក បុំ. ចាបមានពាន់ដ៏ច្រើន ។ សូបព្យញ្ជនវិកតិគុ.មានសម្លទឹកនិងសម្លគោកដ៏ប្លែកច្រើនមុខ, មានសូបៈនិងព្យញ្ជនៈគឺបុគ្គលធ្វើឱ្យវិសេសដ៏ច្រើនមុខ, ឥ. កិ.ធ្វើប្លែកនៃសូបៈនិងព្យញ្ជនៈមិនតែមួយមុខ (សូប នបុំ. សម្ល ឬ សម្លទឹក, ម្ហូបទឹក, ព្យញ្ជន នបុំ. សន្លគោក, ម្ហូបគោក, ម្ហូបក្រៀម) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មិនមែនមួយ, មិនមែនតែមួយ (ច្រើន) ។