អន្តរាយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អន្តរាយ, ធម៌មកក្នុងចន្លោះនៃចុតិនិងបដិសន្ធិ (ដូច បច្ចូហ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចុតិបដិសន្ធីនំ អន្តរេ អយតីតិ អន្តរាយោ, អន្តរបុព្វ - អយ បវត្តនេ, អបច្ចយោ. ចុតិបដិសន្ធីនំ អន្តរេ អាយន្តិ អាតបន្តិ អនេនាតិ អន្តរាយោ, អាយ អាតាបេ, ណោ. ការិយសិទ្ធំ អន្តរំ វយ្វធានំ អាយតិ គច្ឆតិ អនេនាតិ អន្តរាយោ. អន្តរា វេមជ្ឈេ ឯតិ អាបតតីតិ អន្តរាយោ. តន្តំសម្បត្តិយា វា វិពន្ធនវសេន សត្តសន្តានស្ស អន្តរេ វេមជ្ឈេ ឯតិ អាគច្ឆតីតិ អន្តរាយោ, ទិដ្ឋធម្មិកាទិអនត្ថោ, អន្តរាសទ្ទូបបទ - ឥធាតុ, ណោ, អាយាទេសោ.