អបគមនកាលសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរកាលជាទីទៅប្រាស, កាលជាទីចេញទៅ ។បទានុក្រមធម្មបទកាលជាទីទៅប្រាស, កាលជាទីគេចចេញ ។