អបរាធ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្តីខុស, កំហុស, ទោស, គុ. មានសេចក្តីត្រេកអរទៅប្រាសហើយ; វិ. អបគតោ រាធោ យស្មា សោ>អបរាធោ ។ ការក បុំ. អ្នកធ្វើនូវកំហុស ។

សេចក្តីខុស, កំហុស, ទោស; គុ. មានសេចក្តីត្រេអរទៅប្រាសហើយ; វិ. អបគតោ រាធោ យស្មា សោ>អបរាធោ ។

អបគតោ រាធោ យេន សោ អបរាធោ អាគុ, អបបុព្វ - រាធ សំសិទ្ធិម្ហិ, អ. អបរជ្ឈតីតិ អបរាធោ, អបបុព្វ - រធ ហិំសេ, ណោ.