អបវាទ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការពោលទោស, តិះដៀល (ដូច ឧបវាទ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អបវទតីតិ អបវាទោ, អបបុព្វ - វទ វចនេ, ណោ. គរហណេន វាទោ អបវាទោ អវណ្ណវាទោ.