អបវិទ្ធ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...បោះចោលហើយ, ប្រមៀលហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...បោះចោលហើយ, -ប្រមៀលហើយ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អបវិជ្ឈីតិ អបវិទ្ធោ, អបបុព្វ - វិធ ភាគេ, តោ.