អបិធាន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បិទ, កំបាំង, បាត់ទៅ (ដូច អន្តរធាន) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អបិ ធរតីតិ អបិធានំ ឆាយានំ, អបិបុព្វ - ធរ ធារណេ, យុ, ធរស្ស ធាទេសោ. អបិធរតិ អបិទហតិ អាវុណោតីតិ អបិធានំ តិរោធានំ, អបិបុព្វ - ធា អាវរណេ, យុបច្ចយោ. បិធានន្តិបិ បាឋោ.