អបុថុជ្ជនសេវិត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺព្រះអរិយៈមិនមែនជាបុថុជ្ជនសេពហើយ (អបុថុជ្ជន<ន+បុថុ+ជន+អ=មិនមែនអ្នកញ៉ាំងកិលេសក្រាស់ឱ្យកើត ឬ មិនមែនអ្នកញ៉ាំងកិលេសឱ្យកើតក្រាស់; វិ. បុថូ កិលេសេ ជនេតីតិ>បុថុជ្ជនោ, ន បុថុជ្ជនោ>អបុថុជ្ជនោ, (សេវិត>សេវ+ឥ-អា.+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺព្រះអរិយៈមិនមែនជាបុថុជ្ជនសេពហើយ (អបុថុជ្ជន<ន+បុថុ+ជន+អ=មិនមែនអ្នកញ៉ាំងកិលេសក្រាស់ឱ្យកើត ឬមិនមែនអ្នកញ៉ាំងកិលេសឱ្យកើតក្រាស់); វិ. បុថូ កិលេសេ ជនេតីតិ>បុថុជ្ននោ, ន បុថុជ្ននោ>អបុថុជន្ននោ ។ (សេវិត>សេវ+ឥ_អា.+ត) ។