អប្ប
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តូច, តិច, ល្អិត (ដូច សុខុម) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អបេសិ ឦសកមត្តំ អគមាសីតិ អប្បំ អពហុ, អប បាបុណនេ, យទាទិនា បោ, ចមាបបាវបា បោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន វា បបច្ចយោ. តំ តំ ឋានំ អប្បេតីតិ អប្បំ, អប្ប បាបុណនេ, អ. កច្ចាយនត្ថទីបនិយំ បន អប្បោតិ តំ តំ ឋានំ វិសរតិ បប្បោតីតិ វា អប្បន្តិ វិគ្គហោ កតោ. អល្យតេ និវារីយតេតិ អប្បំ, អល ភូសនបរិយត្តិនិវារណេសុ, បោ.