អប្បដិហតញ្ញណប្បវេទិត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទាំងមានញាណគឺទោសជាតមិនខ្ទាំងខ្ទប់ហើយ, ទាំងដឹងច្បាស់ហើយ ឬ ដឹងទួទៅហើយ (បវេទិត<ប+វិទ+ឥ-អា.+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទាំងមានញាណគឹទោសជាមិនខ្ចាំងខ្ចប់ហើយ ទាំងដឹងច្បាស់ហើយ ឬដឹងទួទៅហើយ (បវេទិត<ប+វិទ+ឥ_អា.+ត) ។
ទាំងមានញាណគឺទោសជាតមិនខ្ទាំងខ្ទប់ហើយ, ទាំងដឹងច្បាស់ហើយ ឬ ដឹងទួទៅហើយ (បវេទិត<ប+វិទ+ឥ-អា.+ត) ។
ទាំងមានញាណគឹទោសជាមិនខ្ចាំងខ្ចប់ហើយ ទាំងដឹងច្បាស់ហើយ ឬដឹងទួទៅហើយ (បវេទិត<ប+វិទ+ឥ_អា.+ត) ។