អប្បណ្ណត្តិកភាវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃ...ជារបស់ដែលបុគ្គលដឹងទួទៅមិនមាន, ជារបស់មានបញ្ញត្តិមិនមាន (ភាវៈនៃ...ជារបស់សាបសូន្យ); វិ. បញ្ញាបិយតិ ញាយតីតិ>បញ្ញត្តិ, បញ្ញត្តិ ឯវ>បណ្ណត្តិ, (ផ្លាស់ញ្ញ>ណ្ណ), នត្ថិ បណ្ណត្តិ ឯតស្សាតិ>អប្បណ្ណត្តិកោ, អប្បណ្ណត្តិកស្ស ភាវោ>អប្បណ្ណត្តិកភាវោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃ...ជារបស់ដែលបុគ្គលដឹងទួទៅមិនមាន, -ជារបស់មានបញ្ញាត្តិមិនមាន (ភាវៈនៃ...ជារបស់សាបសូន្យ); វិ. បញ្ញាបិយតិ ញាយតីតិ>បញ្ញត្តិ, បញ្ញត្តិ ឯវ>បណ្ណត្តិ; (ផ្លាស់ញ្ញ>ណ្ណ) វិ. នត្ថិ បណ្ណត្តិ ឯតស្សាតិ>អប្បណ្ណត្តិកោ, អប្បណ្ណត្តិកស្ស ភាវោ>អប្បណ្ណត្តិកភាវោ ។