អភយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.មិនមាននៃភ័យ; វិ. ភយស្ស អភាវោ>អភយំ, មានសេចក្ដីខ្លាចមិនមាន, មានភ័យមិនមាន; វិ. ន ត្ថិភយំ ឯតស្សាតិ>អភយោ, ហេតុគឺបុគ្គលមិនគប្បីខ្លាច; វិ. ភយិតព្វន្តិ>ភយំ, ន ភយំ>អភយំ ។ -ទស្សីបុំ. អ្នកមានកិ.ឃើញនូវហេតុគឺបុគ្គលមិនគួរខ្លាចជាប្រក្រតី ។ -ភីរុតា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកខ្លចអំពីវត្ថុដែលមិនគួរខ្លាច ។ -រាជកុមារ បុំ. ព្រះរាជកុមារឈ្មោះអភ័យ ។ ឥ. ដើមស្រម៉, ផ្លែស្រម៉ (ដូច ហរីតកី) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.មិនមាននៃភ័យ; វិ. ភយស្ស អកាវោ>អកយំ ។ មានសេចក្ដីខ្លាចមិនមាន, មានភ័យមិនមាន; វិ. នត្ថិភយំ ឯតស្សាតិ>អកយោ ។ ហេតុគឺបុគ្គលមិនគប្បីខ្លាច; វិ. ភយិតព្វន្តិ>កយំ, ន កយំ>អកយំ ។