អភិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ជាឧបសគ្គប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺអភិមុខចំពោះ ឧ. អភិក្កមតិ ជនឈានទៅចំពោះ, អភិមុខោ មានមុខចំពោះ, វិសិដ្ឋ វិសេស ឧ. អភិធម្មោ ធម៌វិសេស, ឧទ្ធកម្ម អំពើខាងលើ ឧ. អភិរុហតិ ជនឡើង, សារុប្ប សមគួរ ។ ឧ. អភិរូបោ សមគួរ, វុទ្ធិ ចំរើន ឬ ជា, អធិក ក្រៃពេក ។ ឧ. អភិស្សតិ មេឃបង្អុរចុះក្រៃពេក, កុល ត្រកូល ។ ឧ. អភិជាតោ, អសច្ច មិនពិត, លក្ខណ គ្រឿងសំគាល់ ។ ឧ. រុក្ខមភិវិជ្ជោតតេ វិជ្ជុ ផ្លេកបន្ទោរតែងទ្រោលបំភ្លឺនូវដើមឈើ ។