អភិញ្ញា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងដឹងចំពោះ, គុណជាតិគឺបុគ្គលគប្បីដឹងច្បាស់ ។ បរិញ្ញាបហានភាវនាសច្ឆិកិរិយាបារគូវស បុំ. អំណាចនៃបុគ្គលអ្នកដល់នូវត្រើយគឺគុណជាតិនៃបុគ្គលគប្បីដឹងច្បាស់និងគុណជាតិជាគ្រឿងកំណត់ដឹងនិងគុណជាតិជាគ្រឿងលះបង់នូវទុក្ខនិងគុណជាតិជាគ្រឿងញ៉ាំងមគ្គឱ្យចម្រើននិងគុណជាតិជាគ្រឿងធ្វើនូវនិព្វានឱ្យជាក់ច្បាស់, (បរិញ្ញា<បរិ+ញា+អ+អា.-ឥ., បហាន<ប+ហា+យុ, ភាវនា<ភូ, ឩនៃភូ>ឱ>អវ+យុ+អា-ឥ., សច្ឆិកិរិយា<សច្ឆិ+ករ+រិរិយា+អា-ឥ., បារគូ<បារ+គម+រូ) ។ -បាទក គុ. ជាជើងនៃអភិញ្ញា, ជាទីតាំងនៃអភិញ្ញា (ខ្លះថា មានអភិញ្ញាជាជើង, មានអភិញ្ញាជាទីតាំងប្រព្រឹត្តទៅ) ។ -បារគាទិវស បុំ. អំណាចនៃគុណជាតិមានគុណជាតិជាគ្រឿងដល់នូវត្រើយគឺអភិញ្ញាជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងដឹងចំពោះ, គុណជាតិគឺបុគ្គលគប្បីដឹងច្បាស់ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អភិ វិសេសតោ វិសិដ្ឋា អធិកា ហុត្វា វា ជានាតីតិ អភិញ្ញា, អភិបុព្វ - ញា ញាណេ, អ, ថិយំ អា. អភិជានិត្វាតិ អភិញ្ញា, អភិបុព្វ - ញា ញាណេ, ត្វា, ត្វាបច្ចយស្ស យាទេសោ, តេសុ វុទ្ធិ ឥច្ចាទិនា យការលោបោ, ស យេ ចាតិ វិយ, កច្ចាយន្តថ- ទីបនិយំ បន ក្វចិ ធាត្វាទិនា យការលោបោ. ឯត្ថ ច សុខុច្ចារណត្ថមក្ខរលោបោបីតិ ទដ្ឋព្វំ, តេន បដិសង្ខាយ យោនិសោ, បដិសង្ខា យោនិសោ, សយំ អភិញ្ញាយ សច្ឆិកត្វា, សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា, បរិយេសនាយ បរិយេសនាតិអាទិ សិជ្ឈតិ. អភិជានាតីតិ អភិញ្ញោ កតហត្ថោ, អភិបុព្វ - ញា អវពោធនេ, ក្វិ. អភិញ្ញា អស្ស អត្ថីតិ អភិញ្ញោ, ណោ.